|
Małgorzata Peruga
"Przegląd etiologii diastem i trem – doświadczenia własne"
str. 7-21
"Diastem a jest wprawdzie elementem prawidłowego rozwoju podczas wymiany zębowej, ale w niektórych przypadkach może być skutkiem patologii. Zalicza się do nich wiele czynników, takich jak: parafunkcje, zaburzenia równowagi mięśni, przeszkody fi zyczne, wady zgryzu oraz różne anomalie dentystyczne, co opisano w artykule. Przedstawiono również metody skutecznego leczenia diastem i trem, ze szczególnym naciskiem na rozpoznanie i wyeliminowanie ich etiologii oraz kompleksową diagnozę ortodontyczną." |
|
Marcos Roberto de Freitas, Daniela Gamba Garib, Roberta Heiffig Handem, Guilherme Janson, Murilo Matias, Karina Maria Salvatore de Freitas, Darwin Vaz de Lima
"Zewnętrzna resorpcja korzeni podczas leczenia ortodontycznego z zastosowaniem samoligaturującego systemu Damona – analiza retrospektywna"
str. 22-31
"Celem pracy było porównanie stopnia resorpcji zewnętrznej wierzchołków korzeni zębów (external apical root resorption – EARR) u pacjentów leczonych samoligaturującymi aparatami systemu Damona oraz konwencjonalnymi aparatami z zamkami typu preadjusted. Materiał i metoda: badaniem objęto 52 pacjentów, podzielonych na dwie grupy. Grupa 1 składała się z 25 pacjentów leczonych samoligaturującymi aparatami systemu Damona, w wieku w chwili rozpoczęcia leczenia śr. 16,04 lat, a w chwili zakończenia leczenia – śr. 18,06 lat (czas leczenia: śr. 2,02 lat). Grupa 2 składała się z 27 pacjentów leczonych konwencjonalnymi aparatami z zamkami typu preadjusted, w wieku w chwili rozpoczęcia leczenia śr. 16,77 lat, a w chwili zakończenia leczenia – śr. 18,47 lat (czas leczenia: śr. 1,70 roku). Grupy dobrano pod kątem wieku w chwili rozpoczęcia i zakończenia leczenia, czasu leczenia, rodzaju wady zgryzu i protokołu leczenia bez ekstrakcji. Obecność resorpcji korzeni po zakończeniu leczenia ortodontycznego oceniano na podstawie zdjęć okołowierzchołkowych siekaczy szczęki i żuchwy w skali Levandera i Malmgrena. Do porównania między grupami użyto testu Manna-Whitneya. Wyniki: nie stwierdzono znamiennej różnicy stopnia resorpcji korzeni między obiema grupami. Wnioski: po leczeniu ortodontycznym bez ekstrakcji z zastosowaniem samoligaturujących aparatów systemu Damon." |
|
Liwia Minch, Rainer Schwestka-Polly
"Zastosowanie zmodyfi kowanego aparatu Herbsta w ortodoncji językowej – opis przypadku"
str. 32-41
"Celem pracy jest prezentacja przypadku dorosłej pacjentki z klasą II grupą 2, leczonej techniką lingwalną w połączeniu z wysunięciem żuchwy. W pracy opisano wszystkie etapy terapii, dowodząc, że zastosowanie aparatu Herbsta i całkowicie indywidualnego aparatu językowego WIN umożliwia efektywne leczenie wady dotylnej z retruzją zębów siecznych." |
|
Alicja Aluchna, Kamil Garbas, Marcin Stasiak
"Kontrolowana ekstruzja ortodontyczna jako element leczenia interdyscyplinarnego – przegląd piśmiennictwa"
str. 42-51
" Ekstruzja ortodontyczna jest to ruch zęba wymuszony przez siły ortodontyczne, przebiegający w kierunku płaszczyzny zwarcia, powodujący rozciąganie włókien ozębnej, co stymuluje przebudowę kości wyrostka zębodołowego, zwiększając objętość tkanki kostnej i dziąsła. Celem pracy było przedstawienie na podstawie piśmiennictwa zagadnienia kontrolowanej ekstruzji ortodontycznej jako elementu leczenia interdyscyplinarnego. Materiał i metoda: dokonano przeglądu artykułów pisanych w języku angielskim w latach 1970-2017, wykorzystując bazę PubMed oraz Medline z zastosowaniem słów kluczowych: orthodontic extrusion, dental trauma, late extrusion, intrusion treatment, tooth fracture, coronal-root fracture. Badania uzupełniono o artykuły autorów polskich i zagranicznych, które nie zostały ujęte w bazach internetowych. Podsumowanie: zabieg ekstruzji ortodontycznej jest ważnym elementem leczenia interdyscyplinarnego." |
|
Magdalena Głowala, Magdalena Zalwert-Zając, Karol Borkowski
"Zastosowanie zabiegu kortykotomii jako wspomagającego leczenie ortodontyczne u pacjentów dorosłych – opis przypadków"
str. 52-64
"Celem pracy było zaprezentowanie własnych przypadków leczenia ortodontycznego wspomaganego zabiegiem chirurgicznym, kortykotomią. Wykorzystując do niej nóż piezoelektryczny, uzyskaliśmy wzrost szybkości przemieszczenia zębów w wyniku zachodzenia miejscowego zjawiska RAP oraz przez ograniczenie warstwy oporowej kory korowej. Piezochirurgia umożliwiła selektywne cięcie twardej tkanki bez uszkodzenia nerwów, śluzówki i naczyń krwionośnych. Wspomagany w ten sposób ruch ortodontyczny zębów nie tylko pozwalał zredukować długość leczenia, ale również uzyskać pewien kompromis przy ustalaniu planu leczenia z pacjentem. W naszym badaniu zaprezentowaliśmy trzy przypadki kliniczne leczenia ortodontycznego wspomaganego zabiegiem chirurgicznym u dorosłych, którzy mają: niższy potencjał regeneracji kości, problemy z przyzębiem, braki zębowe, zanik kości wyrostka zębodołowego, zmniejszenie metabolizmu tkanki oraz obniżony potencjał wzrostu i trudniej reagują na klasyczne leczenie. Dlatego zastosowanie zabiegu piezoelektrycznego w ich terapii ortodontycznej jest tak istotne, ponieważ umożliwia wyeliminowanie tych wad." |
Powiększ czcionkę