Wydrukuj tę stronę
05
czerwiec

Ortodoncja w praktyce 2/2018

Napisał: 

Pojawił się drugi numer Ortodoncji w Praktyce - 2/2018. Tematami wydania są: chirurgiczno-ortodontyczne leczenie niedorozwoju szczęki; dekoronacja zębów z ankylozą; wpływ reinkluzji na zaburzenia wyrzynania zębów stałych; oddziaływanie pionowe i poprzeczne przerzutów podniebiennych oraz przyczyny uśmiechu dziąsłowego. Dodatkowo znajdzicie w numerze newsy z branży oraz relację z Targów Krakdent 2018. Polecamy.

Ortodoncja w praktyce 2/2018

Iwona Alancewicz, Krzysztof Dowgierd, Katarzyna Miśków
"Skojarzone chirurgiczno-ortodontyczne leczenie pacjenta rosnącego z wadą klasy III na tle niedorozwoju szczęki – opis przypadku"
str. 8-19

"Wady klasy III są uwarunkowane niedorozwojem szczęki lub nadmiernym wzrostem żuchwy, a często połączeniem obu tych nieprawidłowości. Należą one do nieprawidłowości zgryzowych i/lub szkieletowych. Możliwości leczenia niedorozwoju szczęki u pacjentów rosnących obejmują: zastosowanie maski twarzowej Delaire’a, zastosowanie maski w powiązaniu z RME, dystrakcję szczęki – po osteotomii w linii złamania Le Fort I, zastosowanie aparatu RED (ang. Rigid External Distractor) oraz zastosowanie zakotwienia szkieletowego. Celem artykułu jest przedstawienie przypadku skojarzonego chirurgiczno-ortodontycznego leczenia, przy użyciu minipłytek Bollarda u pacjenta rosnącego, z nienasiloną wadą szkieletową klasy III, ze zgryzem krzyżowym całkowitym lewostronnym i stłoczeniami w górnym oraz dolnym łuku zębowym."
Monika Matejczyk, Anna Noskowska, Paulina Sieradzka-Grzesiak
"Dekoronacja jako sposób postępowania z zębami z ankylozą – opis przypadku"
str. 21-29

"Celem pracy jest przedstawienie postępowania w przypadku wystąpienia ankylozy zęba siecznego przyśrodkowego górnego lewego. Materiał i metody: opisano przypadek 11-letniej dziewczynki, u której rozpoznano ankylozę z. 21 w wyniku wcześniejszego urazu. W związku z powyższym zdecydowano o podjęciu leczenia zespołowego, chirurgiczno-ortodontycznego. Został wykonany zabieg dekoronacji zęba 21, a brak zęba został uzupełniony. Wyniki: roczna obserwacja po zabiegu dekoronacji pozwala zauważyć bardzo dobrze zachowaną wysokość wyrostka zębodołowego szczęki w każdym wymiarze. Zauważono, że w wyniku resorpcji zamiennej korzeń zęba 21 zostaje stopniowo zastępowany tkanką kostną. Wnioski: leczenie ankylozy w wieku rozwojowym wymaga postępowania wielospecjalistycznego w celu uzyskania satysfakcjonujących wyników. Zastosowanie zabiegu dekoronacji pozwala na uniknięcie w przyszłości poważnych defektów funkcjonalnych i estetycznych."
 Joanna Kurpik, Agata Tuczyńska
"Zaburzenie wyrzynania stałego odpowiednika przy reinkluzji zęba mlecznego – opis przypadku oraz przegląd piśmiennictwa"
str. 30-37

"Celem pracy jest omówienie etiopatogenezy procesu reinkluzji, objawów klinicznych i radiologicznych oraz sposobów leczenia w oparciu o piśmiennictwo. Przedstawiono przypadek pacjenta z całkowitą reinkluzją zęba 75, która doprowadziła do poziomego zatrzymania stałego następcy. Ząb usunięto chirurgicznie, po pięciu miesiącach kontrolne badanie radiologiczne wykazało sukces terapeutyczny w postaci samoistnej pionizacji zatrzymanego zęba 35. W pracy podkreślono, jak ważne są wczesna diagnostyka jako prewencja możliwych powikłań oraz wybór odpowiedniego sposobu leczenia."
Maria Cadenas de Llano Perula, Enrique Solano-Reina, Rosa Maria Yańez-Vico
"Oddziaływanie pionowe i poprzeczne przerzutów podniebiennych u dorosłej pacjentki z wadą klasy III – opis przypadku"
str. 38-50

"Przerzut podniebienny należy do stałych aparatów wewnątrzustnych najczęściej stosowanych w ortodoncji w celu zapewnienia zakotwienia. Celem publikacji jest opisanie przypadku, w którym u dorosłej pacjentki z tendencją do klasy III, ze zwężeniem podniebienia i z obustronnym zgryzem krzyżowym tylnym zastosowano dwa przerzuty podniebienne w celu wywarcia wpływu na tork zarówno pierwszego, jak i drugiego zęba trzonowego."
Magdalena Bernacka, Monika Łącka, Teresa Matthews-Brzozowska
"Przyczyny uśmiechu dziąsłowego – przegląd piśmiennictwa"
str. 51-56

"Uśmiech dziąsłowy, czyli nadmierna ekspozycja dziąseł w pełnym uśmiechu, jest zjawiskiem stosunkowo częstym. W jego etiologii wyróżnia się kilka czynników występujących osobno lub w połączeniu ze sobą, co nasila objawy schorzenia. W pracy dokonano przeglądu piśmiennictwa opisującego przyczyny występowania uśmiechu dziąsłowego, takie jak: nadmierny pionowy wzrost szczęki, dysplazja przegrody nosa, krótka warga górna, zwiększona aktywność mięśni tworzących uśmiech oraz opóźnione bierne wyrzynanie zębów."

 

 

Abstrakty i pełne artykuły są własnością "Ortodoncji w praktyce" i znajdują się na serwerze wydawnictwa.

Czytany 1554 razy
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Artykuły powiązane

Zaloguj się, by skomentować