Metodę została opracowana i opublikowana w 1987 roku przez profesor Edelę Puricelli z Brazylii. Polega ona na kontrolowanym odłamaniu (a nie odcięciu) 1/3 dowierzchołkowej części korzenia zęba, która okazuje się najczęstszym miejscem powstania ankylozy zęba, oraz sprowadzeniu do łuku skróconego zęba (korona + 2/3 długości korzenia). W tej metodzie nie przecina się miazgi, więc ząb najczęściej zachowuje żywotność. Więcej informacji (wraz z opisem całej procedury) znajduje się w artykule opublikowanym w czasopiśmie "Head & Face Medicine", który jest dostępny nieodpłatnie tutaj.